ชีวิต ปาฏิหาริย์ ศรัทธา

https://i0.wp.com/twitchfilm.com/galleries/11.jpgตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา 16 ปีกว่า ประสบกับสิ่งต่างๆมากมาย แต่สิ่งหนึ่งที่ผมถามหาอยู่เสมอคือ ชีวิตคืออะไร ยังไม่มีใครให้ความกระจ่าง แต่นั้นก็หาสำคัญไม่
วันนี้ผมมองไปยังท้องฟ้า ที่ที่ผมเคยมองไปเมื่อ 10 ปีก่อน ท้องฟ้ายังคงเป็นสีฟ้าอย่างที่มันเป็นเหมือนเดิม ตกกลางคืน ดวงจันทรายังคงเปล่งแสงรัศมี ทุกอย่างดำเนินไปอย่างวุ่นวาย ผมเริ่มกลับมาถามถึงคำ่ว่า”ชีวิต” หากพรุ่งนี้เป็นวันสิ้นโลก เอเลี่ยนบุกโลก แผ่นดินไหว สึนามิ หรือวินาทีต่อไป คือวินาทีแห่งความตายที่กำลังมาเยือน เราจะทำยังไงกับชีวิตต่อไปที่เหลืออยู่https://i2.wp.com/i169.photobucket.com/albums/u230/ppcccaps/howl10.png
ยามที่ชีวิตใกล้จะจบลง ลมหายใจจะหมดลง อะไรคือสิ่งต่อไปที่คุณจะทำ
คำตอบอาจมีมากมาย เช่น กลับไปหาพ่อแม่ กลับบ้าน เที่ยวรอบโลก หนีขึ้นยานอวกาศ ขุดหลุมหลบภัย เป็นต้น แต่คงไม่มีใครมาคิดมานั่งเรียนหนังสือ มาทำธุรกิจกันต่อ แย่งมรดกกันอย่างหน้าเลือดต่อไป ดังนั้น สิ่งที่ทำกันอยู่ในปัจจุบันก็จะไม่เหลือในห้วงเวลาที่ความตายกำลังมาเยือน คำถามคือ
แล้วในเมื่อเป็นสิ่งที่ทุกวันทำอยู่ ทำไมกลับไร้คุณค่าในช่วงเวลาที่มีคุณค่าที่สุด
นั้นก็เพราะ เราคิดว่า ชีวิตที่กำลังดำเนินอยู่มีค่าน้อยเกินกว่า ความสุขที่จะให้กับชีวิต บางคนอาจเถียงว่า เราทำดีๆไว้ อนาคตจะได้เป็นสุข เหมือนมดที่ตุนอาหารในหน้าหนาว ซึ่งบอกได้เลยว่า เหตุที่เราตุนอาหารไว้ เหตุที่เราทำทุกอย่างให้เรามีความสุขในภายหลัง นั้นก็เพราะตอนนี้เราไม่พอใจกับสิ่งที่ตนมี เรายังต้องการความมั่นคง และเสถียรภาพในชีวิตอยู่เสมอ แต่มนุษย์ก็ยังแสวงหาความเสี่ยง สิ่งที่คาดการณ์ไม่ได้ เพราะว่า ในใจมนุษย์นอกจากต้องการความมั่นคงแล้ว ยังต้องการความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่ หาความมั่นคงที่ทำให้ตัวเองมีความสุขยิ่งขึ้นhttps://i1.wp.com/atec.utdallas.edu/midori/Handouts/history_files/spirited_island.jpg
เหตุใด มนุษย์แต่ละคนอายุไม่เกิน 100 กว่าปี จึงแสวงหาความสุขอันยิ่งใหญ่
คำตอบคือ ทุกคนไม่พอใจกับสิ่งที่ตนมี แต่ด้วยความไม่พอใจเล็กๆนี้ ผลักดันให้เราสร้างอารยธรรม เทคโนโลยี วัฒนธรรม ประเพณี แต่อารยธรรมเหล่านี้ คือสิ่งที่มนุษย์ต้องการจริงหรือ มีการวิจัยเกี่ยวกับกำเนินประเพณี โดยให้ลิง 3 ตัวอยู่ในห้อง พร้อมกับเก้าอี้ และมีกล้วยแขวนเหนือเก้าอี้ แน่นอนว่าลิงจะต้องปีนเก้าอี้หยิบกล้วย เขาจึงปล่อยน้ำเย็นจัดเมื่อลิงจับกล้วย ทำอย่างนี้อยู่ซ้ำๆ จนลิงไม่ปีนเก็บกล้วยแล้ว จากนั้นก็เอาเปลี่ยนลิงตัวใหม่ 1 ตัว ลิงตัวใหม่ก็จะพยายามเก็บกล้วย แต่ลิงเก่าอีก 2 ตัวกลับห้าม และรุมตีลิงตัวใหม่ แม้ว่าจะไม่ได้ปล่อยน้ำแล้วก็ตาม คราวนี้เปลี่ยนลิงตัวใหม่ทีละตัว จนลิงชุดใหม่มีแต่ลิงตัวใหม่ ลิงตัวเก่าที่ไม่ใช่ 3 ตัวแรกก็ยังคงห้ามลิงตัวใหม่ๆไม่ให้เก็บกล้วย แม้ว่าจะไม่เคยเห็นน้ำปล่อยมาเลย  นี้คือวัฒนธรรม ที่เชื่อๆกันตามมาโดยไม่ไตร่ตรอง ไม่มีเหตุผล และทั่วโลกยังคงมีวัฒนธรรมอย่างหนึ่ง คือทำให้ตัวเองมีชื่อเสียง มีเกียรติยศ มีเงินทอง เพราะคนเหล่านั้นประสบความสำเร็จในอดีต การทะเยอทะยานอย่างไม่สิ้นสุด กลายเป็นวัฒนธรรมที่ทุกคนทำไป โดยไม่รู้ว่า เมื่อถึงจุดนั้นจะมีความสุขหรือเปล่า แล้วเราทำอะไรกันอยู่https://i0.wp.com/www.tvbomb.co.uk/wp/wp-content/uploads/2010/06/maimai3.jpg
บางสิ่งสมบูรณ์อยู่ตรงหน้าตลอด แต่กลับเพิกเฉย หาความสมบูรณ์ ในโลกที่ไม่มีวันสมบูรณ์
บางคนบอกว่า การมีเงิน คือการมีอำนาจ การรอดพ้นความอดอยาก อันนี้เป็นเรื่องจริง และหลายๆคนที่อดอยาก ต่างรอคอย พระเจ้ามาโปรด หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย หรือเรียกง่ายๆว่า “ปาฏิหาริย์” บางชีวิตอาจไม่เคยพบปาฏิหาริย์ แต่นั้นหาใช่ไม่ ปาฏิหาริย์ คือสิ่งที่เราสร้างขึ้น มันอยู่ตรงหน้าเราตลอดโดยที่เราไม่เคยใส่ใจ การที่เรายังมีชีวิตอยู่นั้นคือ “ปาฏิหาริย์” การได้ช่วยชีวิตคนอื่นคือ “ปาฏิหาริย์” ปาฏิหาริย์ไม่ใช่การถูกลอตเตอรี่ หรือการได้เป็นคนดังของเมือง ไม่มีอะไรได้มาเปล่าๆ และไม่มีอะไรได้มาโดยฟรีๆ เหมือนเรากำลังหิวข้าว แต่นั่งเฉยๆ คงไม่มีข้าวมันไก่มาอยู่ในจานตรงหน้าทุกวัน
แรงศรัทธา อย่าให้เงินทองเป็นเครื่องผูกมัดเรา
บางครั้ง ผมก็เริ่มศรัทธาในตัวเงิน แผ่นกระดาษที่ใช้แทนค่าอะhttps://i2.wp.com/www.jjtoy.com/wallpaper/original/wallpaper_totoro3.jpgไรๆมากมาย แ่ต่แท้จริงมันก็แค่สิ่งสมมุติ ลองคิดดูว่า เราอยู่กลางทุ่งนาที่กว้างใหญ่ มีครอบครัว มีอาหารกิน มีเสื้อผ้าใส่ มีความสุข นั้นก็เพียงพอแล้ว ดีกว่าบ้าน คฤหาสน์ใหญ่โต ริมแม่น้ำอะไรซะอีก แต่ก่อนจะถึงวันนั้น เรามักจะหมดศรัทธาในความดีเสียก่อน การก้าวขึ้นมาใหญ่โตไม่จำเป็นต้องทำชั่ว จงศรัทธาในความดีว่า ไม่มีสิ่งใดที่ทำไม่ได้ โดยใช้ความดี แม้ว่าจะเหนื่อยยากแต่สิ่งที่ได้มา มั่นคง จงมีแรงผลักดันที่สร้างฝันดี ให้เป็นจริง
คนเราอยากให้สังคมดี แต่ในเมื่อตัวเรายังไม่ดีให้คนอื่น แล้วจะเห็นคนอื่นดีกับเราได้อย่างไร
นั่นเป็นปัญหาโลกแตก สัจธรรมที่กล่าวว่า ใครๆก็รักตัวเองที่สุด เป็นความจริง และจะให้ใครเริ่มก่อนล่ะ เรานั่นแหละเริ่มก่อน บางสิ่งที่ไม่ดีต่อๆกันมา เลิกที่เรา เราเป็นตำนานของเราเอง วัฒนธรรมที่ไม่ดีก็เลิกเสีย สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการยิ้มอย่างจริงใจให้เพื่อนบ้านสักครั้ง นั้นคือช่วงเวลาที่คุณจะมีความสุข กับชัยชนะเล็กๆอันยิ่งใหญ่ นั้นคือชัยชนะเหนือใจของตนเอง
คุณค่่าของชีวิต
“ผมเป็นคนหนึ่งที่อยากมีคุณค่า เพราะผมก็มีชีวิต แต่การอยากให้ตัวเองมีคุณค่า ก็สร้างคุณค่าให้กับตนเอง” เป็นเรื่องปกติที่ได้ยิืน แ่ต่จะเคยได้ยินไหมว่า “ให้คนอื่นรู้สึกมีคุณค่า นั้นแหละคุณค่าของชีวิต”

ยึดมั่นในความดี ศรัทธาในปาฏิหาริย์ ชนะใจตน ทำลายวัฒนธรรมที่ไม่มีเหตุผล ที่ดีงาม สร้างฝันที่สวยงามให้กับคนอื่นๆ อย่าแสวงหาสิ่งที่ไกลเกินตัว จงมองตนเอง เพราะนี้คือ “ชีวิต” ที่ทรงพลัง เปี่ยมไปด้วยฝัน สร้างคุณค่าให้ประจักษ์แก่ชีวิตอื่นๆ สังคมควรที่จะปล่อยให้เป็นไปอย่างเรียบง่าย ทั้งหมดจงเริ่มที่ตัวเรา ชีวิตน้อยๆ ทั้งหลายที่กำลังเิติบโตอย่างแข็งแกร่งhttps://i1.wp.com/evansheline.com/wp-content/uploads/2010/12/howls-moving-castle.jpg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s